หน้าหลัก ค้นหา ติดต่อ สมุดโทรศัพท์ การเรียน/การสอน เหตุการณ์ แผนที่เว็บ Thai/Eng
MCU

หน้าหลัก » พระมหาพิสูตน์ จนฺทวํโส (พะนิรัมย์)
 
เข้าชม : ๒๗๐๕๕ ครั้ง
การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปฏิจจสมุปบาท กับขันธ์ ๕ ในการ เจริญวิปัสสนาภาวนา
ชื่อผู้วิจัย : พระมหาพิสูตน์ จนฺทวํโส (พะนิรัมย์) ข้อมูลวันที่ : ๑๔/๐๘/๒๐๑๓
ปริญญา : พุทธศาสตรมหาบัณฑิต(วิปัสนาภาวนา)
คณะกรรมการควบคุมวิทยานิพนธ์ :
  พระครูใบฎีกามานิตย์ เขมคุตฺโต ศน.บ., M.A., Ph.D.
  พระครูปลัดสัมพิพัฒนธรรมมาจารย์ ป.ธ.๘, พธ. บ.,พธ.ม.
  อาจารย์นิมิตร โพธิพัฒน์ ป.ธ.๙
วันสำเร็จการศึกษา : ๒๕๕๕
 
บทคัดย่อ

 

บทคัดย่อ

 

                        การศึกษาเรื่อง  “การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปฏิจจสมุปบาท  กับขันธ์  ๕ในการเจริญวิปัสสนาภาวนา”  “มีวัตถุประสงค์การศึกษา  ๓  ประการ  คือ  เพื่อศึกษาหลักการเจริญวิปัสสนาภาวนาในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท  เพื่อศึกษาหลักการปฏิจจสมุปบาท และขันธ์ ๕ และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปฏิจจสมุปบาท  กับขันธ์  ๕  ในการเจริญวิปัสสนาภาวนา”  โดยการศึกษาข้อมูลจากคัมภีร์พระไตรปิฎก  ได้แก่  พระวินัยปิฎก  พระสุตตันตปิฎก  และพระอภิธรรมปิฎก  อรรถกถา  ฎีกา  ปกรณวิเสส  วรรณกรรมต่างๆ  ในพระพุทธศาสนา  เอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง  เรียบเรียงบรรยาย  ตรวจสอบความถูกต้องของเนื้อหา  จากอาจารย์ที่ปรึกษา  และผู้เชี่ยวชาญ

                        จากการศึกษาพบว่า  วิปัสสนาภาวนาในพระพุทธสาสนาเถรวาท  คือ  การเจริญปัญญาให้เห็นแจ้งในลักษณะมีอนิจจลักษณะเป็นต้น ตามหลักมหาสติปัฏฐาน โดยการกำหนดรู้  กาย  เวทนา  จิต  ธรรม  หรือโดยย่อได้แก่  การกำหนดรู้รูปนาม

                        ปฏิจจสมุปบาท  และขันธ์  ๕  จัดเป็นอารมณ์ของวิปัสสนา  เพื่อดับกองแห่งทุกข์และบรรลุธรรม  กระทั่งทราบชัดตามความเป็นจริงแห่งสิ่งทั้งหลายในโลก 

                        ปฏิจจสมุปบาท  กับขันธ์  ๕  มีความสัมพันธ์  คือ  นำมาซึ่งทุกข์อย่างเดียวกัน  สงเคราะห์เข้ากันได้กับรูปนาม  อวิชชาเป็นเหตุให้เกิดอุปาทานขันธ์  ๕  โดยปิดบังขันธ์  ๕  ไว้ในอดีต  ปัจจุบัน  และอนาคต  และการกำหนดรู้ปฏิจจสมุปบาทแต่อย่างเดียว  ก็เป็นอันกำหนดรู้ขันธ์  ๕  ในขณะเดียวกัน

ดาวน์โหลด

 
 
สงวนลิขสิทธ์โดยมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธ์ พ.ศ. ๒๕๓๗ 
พัฒนาและดูแลโดย : webmaster@mcu.ac.th 
ปรับปรุงครั้งล่าสุดวันพฤหัสบดี ที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕